woensdag 16 november 2011

Iets te wensen overlaten

Al een paar weken was ik niet meer in de Bovenste Polder geweest en na enkele dagen te veel binnen zitten, móest ik vanmiddag even naar de Rijn.
Ondanks de nachtvorst stonden sommige veldbloemen er nog verrassend kwiek bij.
's Zomers passeer ik ze nogal nonchalant, maar van deze sporadische late bloeiers heb ik met alle aandacht genoten: klaver, distel, boerenwormkruid en boterbloemen.


Van een paardenbloem resteerde nog de pluizebol die me tot blazen leek te verleiden. Bijgeloof wil dat je een wens mag doen als je in één keer alle pluizen weg kunt blazen.
Ik aarzelde. Als ik zou blazen, viel er voor niemand meer te genieten van de plant. Bovendien zou ik een ander beletten een wens in vervulling te laten gaan. Bovendiener, stel dat het me niet in een keer zou lukken, zou dat onheil oproepen?
Bovendienst, wat moest ik zo gauw wensen? Beter wellicht om iets te wensen over te laten.
Hij staat er dus nog. Voor wie iets te wensen heeft.

1 opmerking: