Wie de documentaire Verdwaald in het Geheugenpaleis nog niet heeft gezien: van harte aanbevolen. Gisteravond was de film op tv te zien als Holland Doc. en ik was er zeer van onder de indruk.Klara van Es heeft zo'n teder en respectvol portret gemaakt van drie vrouwen in de eerste fase van de ziekte van Alzheimer. Drie vrouwen, totaal verschillend, maar alledrie ongetwijfeld ooit bijdehand, zitten in het bijzonder pijnlijke stadium van weten dat je het niet meer weet.
Welke dag het vandaag is, wie de mensen op de foto's zijn die ze al jaren in hun kamer hebben staan. Tot uiteindelijk niet meer weten hoe je een boterham smeert en dat het geen thee is die je drinkt uit een melkkannetje.
Dan is de onvermijdelijke dag gekomen om samen met de verzorgster het koffertje te pakken voor vertrek naar het naburige verpleeghuis. 'Een degradatie' noemde een van de andere drie vrouwen dat eerder. Inmiddels beschouwt zij haar voorland ook al met gelatenheid, terwijl nummer drie haar verzekert dat zij tegen die tijd wél pillen aan de arts vraagt.
Toch hebben de vrouwen met hun medebewoners soms veel plezier, bijvoorbeeld om de droom van een van hen dat zij een miljoenenprijs had gewonnen. Of dat vergeten en verlies wegvallen wanneer een vrouw intens en zuiver 'La vie en rose' van Edith Piaf zingt op een familiedag. Dat ze voor even gewichtloos zijn in het zwembad. Die kleine geluksmomenten maken de film over de ontluisterende ziekte misschien alleen maar schrijnender.
Geen spoor in deze film van pyjamadagen, verwaarlozing, tekort aan personeel en gespecialiseerde artsen, en steeds meer bezuinigingen. Dat is helaas ook realiteit, maar geweldig om nu eens de rust en toewijding te zien van personeel en vrijwilligers bij wie de bewoners in vertrouwde handen zijn.
Zondag 21 augustus is de film om 23.20 uur te zien op het Belgische net Canvas. Op 18 september draait Verdwaald in het Geheugenpaleis in Utrecht in het Louis Hartlooper Complex ter gelegenheid van Wereld Alzheimer Dag.
