De Verhalende Rivier

De Verhalende Rivier, zo heet de tentoonstelling die op zondagmiddag 24 oktober om 15.00 uur in Wageningen opengaat. De exposanten zijn leden van het Platform Beroepskunstenaars Wageningen. Met schilderijen, beeldende installaties, video-art, muzikale landschappen en teksten geven zij hun interpretatie van dit thema.


hoog water 1995

Nog maar net lid van het Platform kan ik al meteen meedoen aan deze expositie. Alle deelnemende kunstenaars maken nieuw werk en het is boeiend om te zien hoe de rivier tot totaal verschillende kunstuitingen leidt.
Ik broed nog op mijn bijdrage, vermoedelijk een gedicht.
In de afgelopen jaren schreef ik meermalen gedichten over mijn rivier, de Nederrijn bij Wageningen, met haar vele gezichten. Ik ga er graag heen om te wandelen en soms om te werken. Zo schreef ik in april 2006:

Middagje werken aan de Rijn
resultaat:
mijn vakliteratuur - tijdschrift Schrijven -
ongelezen door mij en
bemodderpoteld door een hond.
Mijn hoofd, op flardjes na
van louter onafgemaakte gedachten,
leeg.
Voldaan
kan ik huiswaarts.

Tijdelijke locatie voor De Verhalende Rivier is een leegstaand winkelpand aan de Rouwenhofstraat 10. De expositie is tot en met zaterdag 4 december te zien. De openingstijden zijn vrijdag, zaterdag en zondag van 13.00 tot 17.00 uur.

http://www.beroepskunstenaars.nl/

De winnaars van 'Feest'

De jury is eruit en heeft de winnaars gekozen van de schrijfwedstrijd 'Feest'. Na een proces vol keuzestress en selectieronde, na ronde, na ronde kwamen toch drie duidelijke winnaars boven.
Bijna elke jury zegt dat zij het moeilijk heeft gehad. Voor mij was het lezen van de maar liefst 65 inzendingen vooral een feest. Alles wat schrijven tot een feest kan maken, kwam ik tegen zoals humor, fantasie, verdieping, ontroering.
Inzendingen uit binnen- en buitenland, van mannen en vrouwen, proza en poëzie, complete levensverhalen in een halve pagina, een powerpointpresentatie en decoraties met slingers en ballonnen.

Maar hoe weeg je al die verschillende inzendingen? Ik heb daar geen objectieve normen voor. Ik vertrouw op mijn ervaring en maak voornamelijk een persoonlijke keuze. Wat verrast me, raakt, ontroert of laat me lachen.
In het begin zat ik nog even met het dilemma: geef je de prijzen - cursus of schrijfadviezen - aan de mensen die dat het hardste nodig lijken te hebben? Maar het was een wedstrijd, dus de prijzen gaan naar de beste inzendingen.


Ik bedank alle enthousiaste inzenders, ook voor de vele felicitaties met het 10-jarig jubileum van mijn schrijfcursussen.
Sommigen hebben expliciet om commentaar gevraagd, maar jammer genoeg ben ik niet in staat om op de inzendingen persoonlijk te reageren.


De winnaars hebben inmiddels al persoonlijk bericht gekregen. Dit zijn ze:


1. Yfke Koolhaas, met 'Deadline'. Zij mag een schriftelijke cursus kiezen uit mijn aanbod.
2. Erik Helleman wint 1 uur schrijfadvies via mail.
3. Marieke Herweijer wint 1/2 uur schrijfadvies via mail.


Ik wens ze van harte proficiat!


Tegen alle inzenders zeg ik: blijf schrijven!

Herfst

Herfst                                

                                        

Ik wil niet dat de zomer gaat.

Mijn winterjas laat ik           

in de mottenballen              

en alle bladeren                  

die vallen,                          

plak ik eigenhandig terug.     

Dit gedicht schreef ik jaren geleden voor de jeugdpagina van het Brabants Dagblad. Het kinderlijke 'ik wil niet' gaf weer dat ik het zelf moeilijk vond te accepteren dat de zomer echt voorbij was.

Dit jaar heb ik er vreemd genoeg geen enkele moeite mee. Gisteren verschanste ik me op de druilerige dag lekker binnen met thee bij de schemerlamp die ik al vroeg op de dag moest ontsteken. De dag daarvoor smaakte ik het genoegen van de eerste pompoensoep en boerenkoolstamppot van het seizoen.
En vandaag snoof ik op de Wageningse Berg tussen de bomen verrukt de geur op van verrotting, verterend blad, vochtige aarde en paddestoelen.
Zelfs toen loslatende bladeren voor mijn voeten dwarrelden, riep dat niet de traditionele melancholie bij me op.
Het is zoals het is: herfst. De natuur gaat in rust en ik leg me erbij neer.

Goedgekeurd (2)

Ik ben toegetreden tot het Platform Beroepskunstenaars Wageningen (bkw), beter gezegd: toegelaten. Er kwam immers een heuse ballotagecommissie aan te pas. Ik had een levendig gesprek met July Leesberg en Laurens van der Zee over o.m. professionaliteit, ontwikkeling en creativiteit.
Het is goed af en toe vragen te krijgen over waarom ik in mijn werk doe wat ik doe. Soms heb ik zelf het idee dat ik zomaar wat doe, een beetje dobber op mijn intuïtie, maar al pratend met anderen blijkt er dan toch meer lijn in te zitten.


bundeltje 'Lichaam'

Bij het platform zijn vooral beeldend kunstenaars aangesloten, schrijvers zijn ver in de minderheid. Mijn motivatie om lid te worden ligt trouwens juist ook in de samenwerking tussen disciplines. In september 2006 werkte ik bijvoorbeeld samen met beeldend kunstenaars in het festival 'Wageningen City of Insects'.
Eerder dat jaar deed ik met beeldend kunstenaar Marijke Pielage het project 'Lichaam', werk van haar bij gedichten van mij, en andersom. Dat resulteerde in een tentoonstelling in de bblthk in Wageningen en het bundeltje 'Lichaam' met werk van ons beiden.
Ik bewaar goede herinneringen aan die ad hoc samenwerkingsverbanden, gebaseerd op wederzijds enthousiasme en nieuwsgierigheid.
Ik zie er dan ook naar uit om met leden van het platform raakvlakken en verschillen van onze kunstvormen te verkennen.
http://www.beroepskunstenaars.nl/
http://www.annievangansewinkel.nl/_extra/content_002.cfm

Goedgekeurd

Sinds kort ben ik als onderwijsinstituut erkend bij het CRKBO. Het wat?
In het Centraal Register Kort Beroepsonderwijs staan erkende onderwijsinstellingen opgenomen en ik als zzp-er (zelfstandige zonder personeel) dus nu ook.
Het is een ingewikkeld verhaal dat te maken heeft met Europese regels voor btw-vrijstelling wanneer ik rekeningen indien voor mijn werk als bedrijfstrainer.
Op basis van mijn onderwijsbevoegdheden van lang geleden kon ik me zo in het register laten registreren. Zo heb ik onvermoed nog steeds plezier van mijn oude M.O.-aktes. Eén kopie van een akte en de vrijstelling was geregeld. Anders had ik namelijk een heel proces van auditering moeten doorlopen, met een aanzienlijke papierwinkel tot gevolg.

Certificering, kwaliteitsborging, ISO, audits, er draait een hele economie op de neurotische escalatie van risicomijding en indekken.
Allerlei keuringsinstituten en inspectiefuncties varen er in elk geval wel bij, ook omdat al die onderwijsinstellingen jaarlijks een bijdrage moeten betalen om in het register te staan.
Afijn, de komende vier jaar is mijn registratie gewaarborgd. Tegen die tijd zijn de regels vast wel weer aangescherpt of komen er nieuwe erkenningsprocedures. De controle-instanties moeten zichzelf toch aan het werk houden.
Voor mij vormen echter de deelnemers aan mijn trainingen en cursussen de belangrijkste keuringsinstantie.
http://www.crkbo.nl/Register.aspx

Heldere taal

Koningin Beatrix die op Prinsjesdag een tekst voor moest lezen die haar onwelgevallig was, zou ervan zijn gaan stotteren.
Het ging ook om een te serieuze zaak om lachend te reageren op wat ze las.

Momenteel is op YouTube het filmpje een grote hit waarin de Zwitserse minister van financiën Hans-Rudolf Merz een tekst voorleest. Het is een antwoord op kamervragen over gedroogd vlees. Een ambtenaar heeft waarschijnlijk zijn uiterste best gedaan op die tekst, maar door de lange zinnen, afkortingen, cijfers en verwijzingen is de boodschap onleesbaar geworden. Bij het voorlezen van die monsterlijke tekst houdt de minister het niet droog.

Ik werk inmiddels tien jaar als bedrijfstrainer schriftelijke communicatie. In die trainingen breng ik ambtenaren, technici, dienstverleners en mensen uit andere sectoren de essentie van helder schrijven bij. Overzichtelijke zinnen, actief geschreven, gericht op de doelgroep en het doel van de tekst. Vooral geen onnodig moeilijkdoenerij of interessanterigheid. Kernvraag is telkens weer: wat wil ik nu echt schrijven?
Hans-Rudolf Merz laat zien dat hij een mens van vlees en bloed is, maar met zijn aanstekelijke lachbui maakt hij vooral duidelijk hoe lachwekkend veel zakelijke communicatie in wezen is.
Daaronder ligt echter het pijnlijke besef dat wij in deze tijd van onbegrensde communicatiemogelijkheden volstrekt niet beter zijn gaan communiceren. En dat is natuurlijk eerder om te huilen.
http://www.youtube.com/watch?v=E5agWxzWTsc

Geen kunst

Het nieuwe kabinet wil 220 miljoen euro bezuinigen op kunst en cultuur, en dat is 21 procent van het totale kunst- en cultuurbudget.
Sommige politici zien kunst en cultuur als linkse hobby's. Anderen gaan minder ver, maar zien het toch als luxe.

Wat biedt mensen nog waardigheid en troost in barre tijden van rampen en oorlogen, maar ook in persoonlijke benarde tijden? Verhalen, muziek, tekeningen, de schoonheid van de verbeelding.
Wat houdt de maatschappelijke geest fris en scherp? Kunst die laat zien dat niets vanzelfsprekend is.

De voorgenomen bezuiniging treft een onevenredig groot deel van de begroting voor kunst en cultuur en heeft desastreuze gevolgen.

Daarom heb ik ook de petitie ondertekend van het initiatief Stop de Culturele Kaalslag
http://petities.nl/petitie/stop-culturele-kaalslag#tabs