Recensies - van wow tot au!

Een maand geleden verscheen mijn thriller Stekeblind, uiteraard weer onder mijn thrillerpseudoniem Anne Winkels.
Dat er een recensie van een nieuw boek verschijnt, is niet meer vanzelfsprekend. Natuurlijk, voor de heel bekende schrijvers wel. Maar in de afgelopen jaren werd de ruimte voor boekrecensies op papier steeds minder, en zeker voor thrillers. Maar gelukkig zijn er ook boekensites en sommige zijn juist gespecialiseerd in thrillers.
Reacties van familie, vrienden en bekenden waardeer ik zeer, maar ze zijn meestal welwillend. Van recensies hoop ik echt te kunnen leren. Recensenten lezen veel en kunnen een boek plaatsen in een context, ze hebben vergelijkingsmateriaal.
Maar er komt ook persoonlijke smaak bij kijken. Dat vind ik prima als er maar enige onderbouwing is.

Bij mijn eerste thriller Moeders mooiste (2002) stonden de conclusies in enkele recensies diametraal tegenover elkaar. Het maandblad Opzij vond mijn boek spannend, maar psychologisch zwak. De Nederlandse Bibliotheekdienst vond het een indringend verhaal met veel psychologisch inzicht, maar niet erg spannend.
En de Volkskrant oordeelde: 'Anne Winkels heeft met Moeders mooiste een qua tempo en schrijfstijl bijna on-Nederlandse psychologische thriller afgeleverd, de eerste in dit genre van deze kinderboekenschrijfster. Een geslaagd uitstapje.'
Behalve deze recensies in de categorie-Wow! waren er ook in de categorie-Au! Natuurlijk doet dat pijn, maar daarna wil ik ook kijken of ik er iets van kan leren. Soms zie ik, zelfs na jaren pas, dat een recensent of een bekende toch gelijk had in punten van kritiek.

Na zoveel boeken blijf ik het nog altijd spannend vinden. Ik heb een boek geschreven dat op het moment van voltooiing het beste was dat ik kon maken. De uitgever had er vertrouwen in, maar: wat vindt 'de wereld' van mijn boek?
Er zat liefst 17 jaar tussen mijn tweede thriller voor volwassenen Deadline (2006) en Stekeblind. Dat maakt het extra spannend.
Uit mijn eigen kring krijg ik tot nu toe vooral te horen dat het boek vlot leest en ook dat de setting in Afrika een boeiend element is.

Inmiddels zijn er al twee recensies op websites verschenen en daar ben ik blij mee.

Recensie Stekeblind door Susanne Koster op Boekenbijlage.nl

Recensie Stekeblind door Erika Houkes op VrouwenThrillers.nl

Stekeblind is in december 2023 verschenen bij uitgeverij Ellessy, eveneens als e-book.
Inmiddels is ook het luisterboek uitgekomen, ingesproken door Margareth van Slijpe. Het is te koop en beschikbaar via diensten als Kobo en Storytel.

Ben je lid van de bibliotheek? Dan kun je het e-book al lenen via de Online Bibliotheek.

Heb je Stekeblind gelezen? Laat me weten wat je ervan vindt. Een wow-recensie is fijn en van een au-recensie kan ik leren. Bedankt alvast!

Net verschenen: Stekeblind

Net verschenen: 'Stekeblind', mijn nieuwe thriller. Geschreven door Anne Winkels, mijn alter ego als thrillerauteur. Spannend om na 17 jaar weer een  thriller te publiceren. Het voelt toch een beetje alsof ik herintreder ben in de thrillerwereld.
Ik had dit boek liefst dertien jaar onder handen, met grote tussenpozen overigens. Het leven en andere boeken kwamen telkens tussendoor. Meer in mijn eerdere blog:
https://annievangansewinkel.blogspot.com/2023/11/stekeblind-thriller-van-lange-adem.html

Maar nu is het er eindelijk en ik ben er blij mee. Uitgeverij Ellessy geeft 'Stekeblind' uit, zoals ook mijn eerdere twee thrillers voor volwassenen (Moeders mooiste 2002, Deadline 2006). Het e-book is ook al beschikbaar, het luisterboek komt nog.
Hieronder de korte inhoud van de achterflap.

Als Martin, de man van haar dromen, Lizet (37) onverwacht meeneemt naar zijn landgoed in Afrika, twijfelt ze geen moment. De wereldverbeteraar in haar is opgebrand en ze heeft besloten alleen nog maar te genieten van de mooie dingen in het leven.
Martin noemt haar voortaan Lynn. Hij zorgt voor haar en beschermt haar overal. Werken hoeft hij niet meer, al heeft hij het druk met zakendoen.
Het lukt haar steeds minder om de ogen te sluiten voor wat ze buiten de poort ziet. Wat is er trouwens gebeurd met haar voorgangsters? En wie is hij werkelijk? 

Website uitgeverij Ellessy

Stekeblind, thriller van lange adem

Over enkele weken komt mijn nieuwe thriller Stekeblind uit. Na 17 jaar eindelijk weer een Anne Winkels, het pseudoniem dat ik voor mijn spannende boeken gebruik. In 2006 verscheen ‘Deadline’.

Het is een schrijfproces van lange adem geweest. Tussen prille vingeroefeningen in november 2010 en publicatie nu liggen precies 13 jaren. Dat klinkt vrij dramatisch en moeizaam. Maar ik was maanden, soms zelfs jaren niet met deze thriller bezig. Het leven en veel andere boeken kwamen er tussendoor.
Toch liet het boek mij niet los en telkens was ik verrast als ik doorlas wat ik ook alweer had opgeschreven. Dat geeft soms ook de afstand om kritisch en opnieuw te kijken naar een verhaal.

Ik bekijk nu de mappen met researchmateriaal en eerdere versies. In november 2010 schreef ik in het schrijvershuis van Adriaan Roland Holst in Bergen. Daar tikte ik de eerste hoofdstukken, die ik vingeroefeningen noemde. Herkenbaar aan de groene inkt waarmee de printer daar ze afdrukte.
Maar ik kom ook knipsels tegen uit mappen met ideeën. Een daarvan nam ik mee naar het Roland Holst Huis in april 2009 toen ik daar ook al een maand verbleef. Ik noteerde er voor mezelf het idee om een thriller te schrijven over een verdwijning. Blijkbaar een thema dat me lang intrigeerde. Ik vind daar zelfs een krantenknipsel over terug uit 1994.

Het is dan ook geen wonder dat mijn thriller in wording vele jaren ‘Verdwijning’ als werktitel had. Mijn hoofdpersonage verdwijnt namelijk ook. Maar ergens anders een nieuw leven beginnen komt haar aanvankelijk goed uit.
Daarna gaf ik de thriller de voorlopige titel ‘Hoe blind kun je zijn?’ Pas na de uitgeefbeslissing van uitgeverij Ellessy deze zomer werd de titel definitief ’Stekeblind’.

Voor deze thriller had ik een andere werkwijze dan bij mijn eerdere spannende boeken. In september 2019 schreef ik daarover in een blog:
Bij mijn thrillers had ik steeds gewerkt met strakke concepten. Maar de thriller waar ik nu al een poosje mee bezig ben, ben ik zonder plan begonnen. Het gaf me toch wel een vreemd gevoel toen ik over de helft was en nog steeds geen lijk had. Tot op de laatste bladzijden bleef het voor mij spannend. Maar aan het eind had ik dan toch een dode en een dader. Gelukkig, dat staat anders ook zo slordig in een thriller. Maar het boek is nog lang niet af. Door deze merkwaardige manier van werken zit ik nu nog met allerlei losse eindjes.

Je kunt zeggen dat Stekeblind heel organisch tot stand is gekomen, maar dat haalde misschien ook wel de vaart uit het schrijfproces. Des te blijer ben ik dat het boek dan nu eindelijk verschijnt én beter dan in al die eerdere versies.

Spannend vind ik het ook. Het voelt toch een beetje alsof ik na zo’n lange tijd opnieuw debuteer als thrillerschrijver. 

Het omslag van mijn nieuwe thriller!

Tip van de sluier op weg naar de publicatie van mijn nieuwe thriller Stekeblind.
Ik ben heel blij met dit omslag. Zelf vind ik het wat eng, maar ik geloof dat dat ook de bedoeling is van thrillers.

Mijn derde thriller voor volwassenen (na Moeders Mooiste en Deadline) verschijnt weer bij uitgeverij Ellessy.
Voor kinderen schreef ik ook enkele thrillers. Zoals bij die eerdere spannende boeken verschijnt Stekeblind onder mijn thrillerpseudoniem Anne Winkels.

De exacte publicatiedatum is nog niet bekend, maar wel binnen nu en enkele maanden. Binnenkort meer.

Nieuwe thriller op komst

Binnenkort verschijnt een nieuwe thriller van mijn hand, althans van Anne Winkels. Mijn alter ego als thrillerschrijver.
En hij heet: Stekeblind. Dit najaar brengt uitgeverij Ellessy het boek uit.
Mijn eerdere thrillers voor volwassenen verschenen ook bij Ellessy. Maar dat is al weer een tijdje geleden: Moeders Mooiste in 2002 en Deadline in 2006.

Daarvoor schreef ik al twee thrillers voor de jeugd: Vriend of dealer? (1999 Elzenga) en Steken onder water (2001 Leopold).

Veel boeken worden er beter van als ze de tijd krijgen om te rijpen, maar een gat van 17 jaar in mijn thriller-cv is wel erg lang. Toch kreeg ik al in 2009 het eerste idee voor dit boek. Maar ja, het leven en veel andere boeken doorkruisten telkens het werken aan deze thriller.
Het verhaal is er absoluut beter van geworden, hoewel het niet altijd praktisch was om de draad soms na jaren weer eens op te pakken. Het bood wel voldoende afstand om het telkens met nieuwe ogen te bekijken.
Deze laatste weken heb ik nog eens flink geschaafd, geschrapt en ingegrepen in de inhoud voordat de redactie van Ellessy ermee aan de slag zou gaan. Vandaag hadden we overleg over de flaptekst en binnenkort ook over het omslag. Spannend en vreselijk leuk allemaal.
Binnenkort meer over Stekeblind.

Informatie over mijn thrillers en andere boeken:
https://www.annievangansewinkel.nl/boeken.cfm 

Laat je verrassen

In deze Week van het Schrijven blog 2 over schrijven.

Laat je verrassen tijdens het schrijven. Dat overkomt mij ook nog vaak. In een periode lang geleden schreef ik een aantal verhalen die over dood en verderf gingen. Ik had er op zeker moment genoeg van dat ik daar automatisch uitkwam zodra ik mijn fantasie de vrije loop gaf. Dus besloot ik mee te doen aan een schrijfwedstrijd. Onderwerp: de geheime tuin. Ha fijn, iets heel anders.

Maar nee hoor, na zes regels bleek die geheime tuin een kerkhof te zijn.



Bij mijn thrillers had ik steeds gewerkt met strakke concepten. Maar de thriller waar ik nu al een poosje mee bezig ben, ben ik zonder plan begonnen. Het gaf me toch wel een vreemd gevoel toen ik over de helft was en nog steeds geen lijk had. Tot op de laatste bladzijden bleef het voor mij spannend. Maar aan het eind had ik dan toch een dode en een dader. Gelukkig, dat staat anders ook zo slordig in een thriller. Maar het boek is nog lang niet af. Door deze merkwaardige manier van werken zit ik nu nog met allerlei losse eindjes.

Vele jaren geleden deed ik mee aan een schrijfwedstrijd over versterving, ook zo’n gezellig onderwerp. Ik wist toen nauwelijks wat het was, maar ik wilde mezelf laten verrassen. Ik won de wedstrijd niet, maar het verhaal leidde uiteindelijk wel tot de monoloog ‘Stillaeve’ (Stilleven). Die heb ik in mijn moedertaal, het dialect van de stad Weert, in een Limburgs theatertourneetje zelf gespeeld. Zonder die wedstrijd was ik nooit tot een monoloog gekomen.

Laat je dus onder het schrijven van verrassen, overvallen desnoods. Aan het begin of tussendoor, ook als je vooraf een opzet hebt gemaakt. Die mag namelijk geen dwangbuis zijn

Maar neem na de eerste versie de touwtjes in handen en maak korte metten met alles en iedereen die je voor de voeten loopt (kill your darlings of sluit ze op voor een volgend verhaal)
Dat wil dus niet zeggen dat je alleen een eind weg kunt fantaseren. Ook de fantasiewereld heeft zijn eigen wetten. Het ontslaat je evenmin van research. Natuurlijk hoef je niet alles zelf mee te maken (ik heb geen moorden gepleegd of een kind gekregen, om maar iets te noemen), maar maak aannemelijk dat het zo had kúnnen gebeuren.

‘Ik laat me verrassen’ wat tegenwoordig een adagium lijkt voor ontspannen in het leven staan, moet geen gemakzucht worden.


Van 8-15 september 2019 is de Week van het Schrijven met activiteiten in het hele land. Kijk op de website www.schrijvenonline.org


Tip: Doe mee aan schrijfwedstrijden. Je oefent je pen, je hebt te maken met een deadline, een maximale omvang en vaak een voorgeschreven thema of onderwerp. Op de website Schrijvenonline vind je bij Wedstrijden een overzicht.


In 2013 schreef ik voor de Week van het Schrijven elke dag een blog over schrijven. Het overzicht met de links vind je hier: https://annievangansewinkel.blogspot.com/2016/09/week-van-het-schrijven-schrijfdokter.html

VerhalenBieb

Enkele dagen geleden lanceerden de bibliotheken de VerhalenBieb App. Hiermee kunnen leden en niet-leden van de bibliotheek gratis korte verhalen downloaden van bekende en minder bekende schrijvers. In de loop van de tijd komen er steeds nieuwe verhalen bij, in uiteenlopende genres. De meeste lees je in ongeveer 20 minuten.
Meteen al bij de start zitten zeven voormalige Pikas-verhalen van mij in het aanbod. Dat zijn:

* After date - Een vrouw zit in de trein terug na een eerste date. De man die ze ontmoette, laat haar niet los

* Goede daad - Carrièrevrouw stort zich in vrijwilligerswerk

* Maskers - Pete moet voor zaken naar Afrika

* Teamgeest - De grappen van collega's op kantoor lopen uit de hand

* Zandbak - Kwaliteitstijd bij de kinderen in de zandbak


Van Anne Winkels - mijn alter ego voor thrillers - zijn de spannende verhalen beschikbaar:

* Schoonheid - Ontspannen in de stoel van de schoonheidsspecialiste

* Vast - Even snel een boodschap doen en dan: vastgehouden

Deze verhalen zijn voortaan dus gratis en gemakkelijk te lezen via de VerhalenBieb App, te downloaden via App Store en Google Play.

Pikas

Gisteren was het dan eindelijk zo ver: Pikas werd gelanceerd. Een nieuwe manier van verhalen lezen én schrijven. Korte verhalen of een serie, speciaal geschreven voor smartphone en tablet, in verschillende genres, zoals realistisch, humoristisch, spannend. Biografieën, kinderverhalen en reisverhalen.
Sinds dit voorjaar was ik ook zijdelings betrokken bij de voorbereidingen van bedenker en initiatiefnemer Ric Hofmans. Op dit moment zitten er van mij acht verhalen voor volwassenen in het aanbod: 6 van mij en 2 van Anne Winkels, mijn pseudoniem als thrillerschrijver.
De Pikas singles, verhalen die op zichzelf staan, zijn totaal verschillend, maar hebben allemaal dezelfde opbouw. Te lezen in ongeveer 20 minuten met een keuze uit drie eindes.
Ik heb de Pikas met veel plezier geschreven. Voordat ik begon, stuurde ik een uitgewerkt schema in ter beoordeling door de redactie. Terwijl ik meestal niet werk met strakke schema's was het bij de Pikas verrassend aangenaam om zo te werken. Ik hoefde bij het daadwerkelijke schrijven van het verhaal, versimpeld gezegd, alleen nog maar het schema te volgen. Dat gaf een enorme dynamiek aan het schrijven. Regelmatig vergat ik op zo'n dag te pauzeren of zelfs te eten.
Ik ontdekte weer dat ik ook geniet van het kortebaan-werk. Even intens in een verhaal zitten en daarna weer bezig met een ander genre en nieuwe personages en settings. Nu zijn er dus twee spannende Pikas (Vast, Schoonheid door Anne Winkels). De zes verhalen onder mijn eigen naam zijn elk totaal verschillend: Zandbak, Maskers, After date, Teamgeest, Strandparadijs, Goede daad.
Voor mij is het schrijven van Pikas een inhoudelijke verrijking van mijn schrijven. In een kort verhaal goed een situatie neerzetten, spelen met spanning en woekeren met beperkte omvang, dat bepaalt mede de kwaliteit. En kwaliteit moeten Pikas hebben en daarom heb ik ook de inbreng van de eindredactie zo gewaardeerd. Samen komen tot een nog beter verhaal.
Ik kijk er al naar uit om weer nieuwe Pikas te schrijven. Ideeën genoeg, nu de tijd nog.

Andere schrijvers dragen ook bij aan Pikas, onder meer Jan Dijkgraaf, Harri Theirlynck en Marelle Boersma. Elke week komen er nieuwe Pikas bij.

Lezers kunnen in een wedstrijd ook Pikas-schrijver worden. Elke week wordt een inzending uitgeroepen tot gratis Pikas van de week. Daarvoor is een schrijverstool ontwikkeld.

Vanaf de website van Pikas kun je de gratis app downloaden en daarna de verhalen (de meeste kosten 0,89 ct)

Website Pikas

Voor een indruk en fragmenten van mijn verhalen: 

Pikas van Annie van Gansewinkel

Pikas van Anne Winkels