Zand naar het strand dragen

Rijkswaterstaat gaat zand naar het strand dragen. Momenteel wordt alles in Bergen aan Zee in gereedheid gebracht om te beginnen met zogenoemde strandsuppletie en vooroeversuppletie.

De zee heeft zand weggehaald van de kust en Rijkswaterstaat haalt het van de zeebodem op met sleephopperzuigers en brengt het via pijpen weer terug. Ook wordt er door 'rainbowen' een kunstmatige zandbank opgespoten voor de kust. Daarmee wordt de druk van het zeewater op de kust minder.
Het gaat om 600.000 kuub zand. Geen idee hoe onmetelijk veel zandbakken dat zijn.

Grote pijpen liggen al klaar op het strand en grondverzetmachines maken hun opwachting bij de strandopgang. Het informatiebord over deze operatie kan ik wel volgen, al heb ik geen idee van vaktermen als: beginraai en eindraai.
Maar wat zou de bijdrage zijn van het bedrijf met het bestelwagentje dat afficheert: 'Creating land for the future'?
http://www.rijkswaterstaat.nl/actueel/nieuws_en_persberichten/2010/oktober2010/zandsuppletie_bergen_van_start.aspx

De zee is boos

'Je bent mooi als je boos bent,'
probeer ik flauwtjes.

Ze zet zich nog meer schrap

duwt met alle kracht

bruinzware moddergolven

over de kop.

Ik speel berouwvol
maar het helpt niet.
Ook schelpen krijg ik niet vandaag.
Voor de vorm knars ik
het zand tussen mijn tanden.
Ik laat haar
in haar woestheid betijen.
Voor het moment heb ik genoeg aan
haar zout op mijn lippen.

Geen idee

Tja, daar zat ik dan vanmorgen aan de schrijftafel, omringd door mappen, losse kladjes en mijn schrijflogboek. En de weelde plaagde me, zoals vrij vertaald een mooie uitdrukking in het Weerts luidt. Een overdaad aan ideeën en geen idee welk ik zou aanpakken.
Maar liefst twee ideeën heb ik voor thrillers, een voor een roman en enkele voor kinderboeken. Toch liever dat gegeven voor een toneelstuk uitwerken of die gedichtencyclus maken?
Ik besloot me te concentreren op de kernvraag die ik als tip aan aspirant-schrijvers geef: Schrijf het boek dat alleen jij kunt schrijven!
Onlangs had ik die zelfbedachte wijsheid nog gedebiteerd in het artikel voor de opleidingenwebsite Eduhub: 'Ik wil ook een boek schrijven'.
Ik moest dus vanmorgen weer eens op zoek naar mijn USP's op het gebied van schrijven. Welke ervaringen, competenties en genres kan juist ik inzetten voor mijn schrijfproducten? Jakkie, wat een taal.
Ik besloot onmiddellijk dat ik al mijn ideeën op een tweede criterium moest selecteren: Ga aan de slag met het idee waar je nu en hier het meeste zin in hebt.
Kijk, dat ruimde lekker op. Van de aanvankelijke 15 schrijfplannen zijn er nu nog drie over, plus Winkeldochters waaraan ik gestaag verder reviseer. Het zal de komende dagen vanzelf wel duidelijk worden welk werk zich onontkoombaar aan me opdringt.
Bovendien behoud ik me het recht voor om morgen al alles van tafel te vegen voor een nog beter idee dat me weet mee te slepen.
Mijn schrijfproces blijft iets onnavolgbaars, en spannends ook.    
http://www.eduhub.nl/artikelen/ik-wil-ook-een-boek-schrijven

Drieteenstrandloper

Gisteren op het strand in Bergen aan Zee zag ik tot mijn grote plezier dat ze weer terug zijn, de drieteenstrandlopers. In het broedseizoen zoeken ze het hoge noorden en Siberië op.

In de nazomer zakken ze af naar het zuiden om te overwinteren. In november schijnen ze in de grootste aantallen in Nederland te zijn, maar ze trekken nog veel verder. Moeiteloos overbruggen de kleine vogels afstanden tot ver in Afrika, zonder tussenlandingen.
Ik word vrolijk als ik ze zie bewegen bij de vloedlijn. In kittige beweginkjes lijken ze telkens terug te schrikken voor de golven. Je zou zeggen dat ze last hebben van koudwatervrees.
Natuurlijk lukte het me niet om die rappe vogeltjes vast te leggen met de eenvoudige camera op mijn mobiel. Maar ik was al blij met de zon die zo prachtig op het water scheen. De drieteenstrandlopertjes fotoshop ik er in gedachten wel bij.

Koos Dijksterhuis heeft over zijn fascinatie voor deze vogels een boek geschreven: 'Een Groenlander in Afrika'.
http://www.drieteenstrandloper.nl/blog/ 

De Leeslamp

André Oyen in Vlaanderen heeft een actueel en afwisselend weblog over onder meer literatuur. In de rubriek De Leeslamp figureerde ik onlangs.
Ik geef daarin bijvoorbeeld antwoord op vragen over mijn favoriete boeken, welke wens ik heb en in de huid van welke auteur ik zou willen kruipen.
http://ansiel.cinebelblogs.be/archive/2010/10/28/annie-van-gansewinkel.html#more

Het Huis

Vanmiddag ben ik aangekomen in het Huis. Het voormalige huis van de dichter Adriaan Roland Holst in Bergen, dat sinds 2002 dient als schrijvershuis. Elke maand mag hier een andere schrijver of vertaler in alle rust werken. Vorig jaar april was ik hier voor het eerst en ik was gelukkig toen ik hoorde dat ik dit jaar weer mocht. Toen was het lente, nu herfst en het oogt weer helemaal anders.
Bij aankomst in het dorp heb ik stilgehouden voor zijn beeld bij de Ruïnekerk. Hoewel hij blijkbaar vaak vlakbij te vinden was in het etablissement Het Huis met de Pilaren vond ik zijn geest er niet. 

Even overwoog ik nog op deze Allerzielen zijn graf te bezoeken, zoals ik bij mijn vorige verblijf deed, maar ook daar vond ik hem niet.
'Wat was, is geweest', zo luidt de tekst op de robuuste steen die zijn sober graf siert.

In dit huis, waar hij, met onderbrekingen, veertig jaar heeft gewoond, is meer van hem te ervaren. Maar wat van die bijzondere sfeer valt toe te schrijven aan hem en wat aan andere illustere dienaars van het woord?
Het gastenboek verhaalt van uiteenlopende ervaringen van schrijvend Nederland.

Natuurlijk moest ik vandaag meteen de zee zien, te lang geleden al weer. De fiets van het huis liet me merken dat mijn voorgangers van de afgelopen tijd grote schrijvers waren, althans fysiek. Ik hoefde nog net geen blokken op de trappers.
De fietstocht naar Bergen aan Zee en de wandeling langs het strand lieten de dagelijkse besognes en muizenissen al aardig uit mijn hoofd waaien. Zo komt er ruimte voor iets nieuws.
Schrijven, schrijven, schrijven, wil ik. Alleen is de vraag of bloggen daar ook bij hoort of dat ik nu alleen maar bezig ben met escapegedrag.
http://www.fondsvoordeletteren.nl/miniweb.php?mwid=33&sid=1451   

Genominieërdj

Hendrik van Veldeke,
 stamvader van het Limburgs

Ich bin genominieërdj vör de Veldeke Literatuurpriês 2010 en dao bin ich gruuëts op./Ik ben genomineerd voor de Veldeke Literatuurprijs 2010 en daar ben ik trots op.
Zojuist zijn de drie nominaties bekend gemaakt. We zijn alledrie bekenden in de wereld van de Limburgse dialectliteratuur. Ed Gubbels won de prijs eerder en Luc de Rooy is nu voor de vierde achtereenvolgende keer genomineerd. Zelf was ik genomineerd in 2005 en 2006.
Mijn inzending dit jaar is een kort verhaal met de titel: De peddemoeëk op 't wit paerd. Geschreven in mijn moedertaal, het Weerts.
De prijsuitreiking is op 14 november in mijn thuisstad Weert.
O ja, peddemoeëk is het oer-Weerts voor: kikker.
http://www.veldeke.net/home.htm