De dingen, die voorbijgaan

'Wat voor weer zou het zijn in Den Haag?' zongen we Conny Stuart donderdag na, terwijl we het antwoord wisten. We wáren immers in Den Haag en het was prachtig nazomerweer.

'Op de Dennenweg ruikt het nu vaag/naar Couperus en ook naar saté.' Voorbij, voorbij, voorgoed voorbij, om maar een andere klassieker van Conny Stuart te citeren.
Couperus, Stuart zelf, modezaak Meddens, ooit iconen, ze zijn niet meer.
Het was al weer een tijd geleden dat ik Den Haag bezocht en de rustige statigheid die ik me van het centrum herinnerde, was onveranderd gebleven. Ook staat er bij het Binnenhof nog steeds die telefooncel uit lang vervlogen tijden.

Pop up boek 'Mommy'

Was het toeval dat korte tijd later mijn oog eerder bleef haken aan de telefooncel dan aan de superman?

Toen waren we al gearriveerd in het Museum Meermanno voor de tentoonstelling van pop up boeken. Van eeuwenoude beweegbare boeken tot multimedia boeken op I-pads. Snoezige sprookjes, stichtelijke verhalen, educatieve boekwerken en zelfs de Kama Sutra als pop up.

Terwijl politiek Den Haag zich op dat moment vermoedelijk bezighield met de Miljoenennota die op een knullige manier was uitgelekt, namen wij de tram naar het Scheveningse strand. Een van de pluspunten van deze stad is voor mij toch de zee als achtertuin.
Eten op het strand, in goed gezelschap, uitkijken over de zee, de zon die dimt en tijdloos mijmeren over de mensen, de dingen, die voorbijgaan.


Louis Couperus - Van oude menschen, de dingen, die voorbij gaan

Museum Meermanno - Pop up!