vrijdag 2 maart 2018

Poseren


Je kunt als schrijver nog zoiets vreemds bedenken, de werkelijkheid is vaak bizarder. Vandaag raakten verbeelding en werkelijkheid elkaar wel heel frappant.
Bijna twintig jaar geleden schreef ik de tekst 'Stilleven'. Die gaat over Laura Vroemen, een vrouw van 64 die in een atelier als model gaat poseren voor een schildersgroep.
Enkele jaren later heb ik die tekst vertaald in mijn moedertaal, het Limburgs dialect van Weert, en bewerkt tot een monoloog. Die verscheen in 2002 in de bundel 'Alles theater'. Drie stukken daarvan werden uitgekozen voor een avondvullend theaterprogramma. Ook mijn 'Stillaeve'.
De organisatie, uitgeverij TIC, ging naarstig op zoek naar iemand die de 64-jarige Laura Vroemen kon spelen, mét het juiste dialect. Die zoektocht leverde niets op en toen kwam de onvermijdelijke vraag of ik dan zelf die rol wilde spelen.
Ik had vooral vertrouwen in de regisseur en die geloofde in het project, ondanks mijn beperkte toneelervaring. Een intensief repetitieproces volgde. Première in oktober 2002 in Maastricht en begin 2003 voorstellingen in 9 andere theaters door heel Limburg. Een spannend avontuur, zeker om een half uur alleen op toneel te staan.

Door Joke Peters
Vandaag dus, zoveel later - en inmiddels 64 jaar -, poseerde ik als portretmodel voor de schilder- en tekengroep in het atelier van beeldend kunstenaar Riekje Offerhaus in Wageningen. Ineens vielen fictie en werkelijkheid samen. Weliswaar waren er enkele belangrijke verschillen: mijn personage Laura Vroemen ging poseren als naaktmodel én ze was nogal verzuurd. Teleurgesteld was ze in het leven en ze durfde niet meer te geloven in de liefde.
Door Riekje Offerhaus

Ik kreeg te horen dat ik goed kan stilzitten, twee uur maar liefst, praten mocht gelukkig wel.
Het was een bijzondere, intense sfeer. Ieder was op eigen wijze aan het werk en toch was er verbondenheid. Op sommige momenten viel alleen het geluid van potloden en krijt te horen.
Door Joke Peters
De negen mensen werkten met uiteenlopende technieken zoals potlood, houtskool en verf. Ik besef terdege dat iedereen kijkt met zijn of haar eigen ogen en nog verraste het me hoe verschillend al die portretten zijn geworden. Toch, geflatteerd of niet, ik ben het allemaal.

Binnenkort ga ik mijn monoloog maar eens herlezen. Wie weet zijn daarvan de afgelopen twintig jaar nog meer verzinsels uitgekomen.
Met het poseren van vandaag is voor mijn gevoel de cirkel rond.
    

Mijn Nederlandstalige monoloog 'Stilleven' is te vinden via de site Theaterteksten van de Auteursbond. Daar is ook een fragment te lezen.

Toneel en ik 

'Stillaeve' in bundel 'Alles theater' 

dinsdag 27 februari 2018

Maatwerk zakelijk schrijven

Al 18 jaar geef ik bedrijfstrainingen schriftelijke communicatie, een fijne tegenhanger van mijn werk als auteur. Als schrijver zoek ik de rust en de stilte en laat ik mijn verbeelding werken.
Als bedrijfstrainer stap ik de wereld in en probeer ik een bijdrage te leveren aan meer eigentijdse en bondige zakelijke teksten. Er wordt namelijk te veel, te lang, te vaag en te ambtelijk geschreven in bedrijven en organisaties.

Sinds 2000 voer ik als freelancer trainingen uit voor trainings- en adviesbureau Schouten & Nelissen, zowel open opleidingen als in company, dus bij bedrijven in huis. Schrijftrainingen als schriftelijk rapporteren, schrijven van beleidsplannen en adviesrapporten, kort en krachtig formuleren en heldere brieven en mails.

Daarnaast geef ik ook in eigen beheer trainingen. Ik vind het geweldig om maatwerk te maken, toegespitst op de branche en de leerbehoeften van de deelnemers.
Onlangs heb ik weer zo'n maatwerktraject afgerond. Voor de Koninklijke Ginkel Groep in Veenendaal heb ik een training gegeven aan onder meer adviseurs en mensen van de afdeling calculatie. In twee sessies hadden we het onder meer over structuur van adviezen en rapporten, brieven en mails, helder en eigentijds taalgebruik en opfrissen spelling en grammatica.

Heerlijk om te merken hoe enthousiast en gemotiveerd de deelnemers waren. Mooi ook om te zien hoe snel mensen inzicht krijgen tijdens een relatief kort trainingstraject. Belangrijk is daarbij de voortdurende koppeling met hun eigen schrijfpraktijk.

 









Foto's: B. Masselink

Op de website van de Koninklijke Ginkel Groep staat een impressie van de training: Schrijftraining Krachtige en eigentijdse teksten

Meer informatie over de trainingen zakelijk schrijven op mijn website


zaterdag 17 februari 2018

Afscheid van een stadsdichter

Martijn Adelmund neemt vandaag officieel afscheid als stadsdichter van Wageningen. Na zijn 3 jaar neemt Ivanka de Ruijter deze functie van hem over.
Martijn vormt samen met mij en Laurens van der Zee - zijn voorganger en eerste stadsdichter van Wageningen - het collectief Schrijversharten. In 2015 begonnen wij met onze activiteiten en ik heb het stadsdichterschap van Martijn van dichtbij meegemaakt.
Toch sta ik versteld van de hoeveelheid en verscheidenheid aan gedichten en evenementen waar hij als stadsdichter bij betrokken was. Dat besef dringt door nu ik zijn recente boek 'De stad is een jas' heb gelezen. Met veel genoegen.
Dit boek met prachtig beeldmateriaal en veertig gedichten geeft een inkijk in het leven van een stadsdichter. Het geeft tegelijkertijd een indruk van de veelzijdigheid van Martijn.
Grappig, zijn afscheidsgroet als stadsdichter: 'Tabee. Ik ga maar eens schrijven.'
Alsof hij dat níet heeft gedaan in die drie jaar. Het boek is het levende bewijs van het gelukkige tegendeel.

Vanmiddag, zaterdag 17 februari, om 16.30 uur neemt Martijn Adelmund in de bblthk van Wageningen afscheid als stadsdichter. Er zijn ook optredens van Remko Zijlstra, dansschool Bransz en ik interview Martijn.
Na afloop signeert hij zijn boek. De toegang is gratis.

'De stad is een jas' is verder onder meer verkrijgbaar bij boekhandel Kniphorst in Wageningen en via de website van Martijn Adelmund.


  

donderdag 25 januari 2018

Gedichtendag 2018 - theater

Ik houd van theater. De verbeelding, het grote gebaar, overdrijving. Zo anders dan ik zelf meestal ben. Daarom juist.
Ik speelde toneel - een monoloog zelfs ooit - met plezier en met schroom. Ongeveer 15 jaar geleden stopte ik omdat ik besefte dat schríjven voor toneel me beter lag. Ik vond namelijk al gauw dat ik overdreef en tijdens het spelen zag ik mezelf vaak staan in het melodrama van een gespeeld leven.
Sindsdien ben ik veranderd. Zou het me nu anders, beter afgaan? Vooralsnog heb ik geen aspiraties het te onderzoeken.

Vandaag 25 januari begint met Gedichtendag de Poëzieweek, met uiteenlopende activiteiten in Nederland en Vlaanderen. Het thema dit jaar is Theater, onder het motto: Uitstromend in het pluche van de zaal.
Ik realiseer me dat ik niet veel gedichten heb geschreven over theater. Onbewust om de genres theater en poëzie gescheiden te houden? Ik verwerk toch ook poëzie in mijn proza? In verschillende jeugdboeken heb ik gedichten verwerkt.
Afijn, hieronder twee van mijn gedichten over theater.

Op deze Gedichtendag verspreid ik nog meer gedichten via twitter.
Ook mijn Schrijversharten-collega's Martijn Adelmund en Laurens van der Zee doen dat op twitter, met #Schrijversharten zoals we dat vorig jaar ook deden tijdens Gedichtendag.
Schrijversharten op Gedichtendag 2017



als we onze maskers afzetten

zit er dan wel

een gezicht onder?

-----------------------------------------------------

je maakt theater

van je leven

een glansrol



in de coulissen

thuis rest slechts

een decorstuk

van bordkarton

dat papperig raakt

door je tranen.




Website Poëzieweek