In augustus verschijnt de vijfde editie van Querido's Poëziespektakel, een bundel met 150 gedichten van 85 dichters. En er komt ook een gedicht van mij in!
Vandaag ontving ik dat feestelijke bericht. De bundel, met een prachtig omslag van Chuck Groenink, krijgt de titel 'Er zit een feest in mij!'
De redactie moest scherp selecteren, want maar liefst 130 dichters zonden in totaal meer dan 500 gedichten in. Ik had zelf vijf gedichten ingestuurd. Welk gedicht de redactie heeft uitgekozen, hoor ik binnenkort.
In 2010 stonden er twee bijdragen van mij in Querido's Poëziespektakel 3 , namelijk de gedichten 'Feest' en 'Verliefd'.
Samensteller Ted van Lieshout besteedt op zijn weblog aandacht aan de nieuwe gedichtenbundel van Querido: http://tedvanlieshout.info/
Ook vandaag stond er een stevige en heerlijke trainingswandeling op het programma, hoewel programma? Voor mij had het meer iets van intuïtief wandelen, maar mijn gezelschap was geen moment de weg kwijt.
Ik raakte al onmiddellijk het spoor bijster bij de start op landgoed Groot Warnsborn bij Arnhem, zoals ik het stadsplan van Arnhem ook nog steeds niet in de vingers krijg. Regelmatig verdwaal ik er, ook in buurten waar ik vaker was. Daar is mijn beperkte oriëntatievermogen zeker debet aan.
Ik bezoek de stad al jaren en de grote wegen kan ik inmiddels wel plaatsen, zoals de Apeldoornseweg, de Utrechtseweg en de Amsterdamseweg. Maar wat doet die Harderwijkerweg daar, midden in het bos?
Ik kreeg het met geen mogelijkheid geordend in de geografische afdeling van mijn hersenen.
Wel een mooie wegwijzer trouwens die verwijst naar tijden van weleer dat reizen in eigen land nog avontuur betekende.
Voor iemand die makkelijk verdwaalt, ligt het avontuur overigens ook binnen handbereik.
Binnenkort de Himalaya, vandaag de Grebbeberg (50.2 m. boven NAP) weer eens op en af, stevige training!
Niet dus, een soort Madurodam op bergschoenen, maar wel lekker, gecompleteerd door een rondje Bovenste Polder, zonder jas. Het voorjaar breekt nu toch echt aan.
Mijn eigen faunatelling: behalve ooievaars en andere bekende en vooral veel voor mij onbekende vogels, ook een koppeltje bonte specht en een zilverreiger genoteerd.
En van de buitencategorie: twee geplette padden onderlangs de Greb. Voor hen komen overzetacties en waarschuwingsborden jammerlijk te laat.
Logeerbeer laat nog even op zich wachten. Mijn eerste prentenboek was aangekondigd voor februari en ik popel om het boek in handen te houden dat me zo na aan het hart ligt.
Er is echter enige vertraging ontstaan. Het staat nu voor eind maart gepland.
Maar het is niet erg om wat langer te wachten op iets moois.
Logeerbeer heeft wel alvast een eigen pagina gekregen op mijn website. Daarop staat ook een fragmentje uit het boek:
http://www.annievangansewinkel.nl/boeken/logeerbeer.cfm
Ook uitgeverij De Eenhoorn heeft op haar website de komst al aangekondigd:
Logeerbeer op website De Eenhoorn
Eerder weblog over Logeerbeer
Twitblog:
Het kon al, vandaag in de tuin zitten zonder jas, ontploffend groen verrast me, vlier komt zelfs in blad
# morgen tuinwerk aan de winkel # verbeeld ik het me of zíe ik het gras groeien?
Voor wie het nog niet wist: we zitten in een crisis, een diepe crisis. Onze economie groeit niet meer en stilstand schijnt achteruitgang.
Juist goed om eens even stil te staan en te kijken naar waar die groei ons heeft gebracht.
Natuurlijk, er zijn - ook in Nederland - mensen die niets meer in te leveren hebben. Daar heb ik het hier niet over.
Maar waarom willen we toch altijd meer? Ook ik. Waarom bijvoorbeeld doe ik soms mee aan een loterij? Ik heb toch genoeg om van te leven.
Angst, denk ik, angst voor slechtere tijden, appeltjes voor de dorst verzamelen. Ik heb financieel betere tijden gekend dan nu, én financieel slechtere tijden. Toch kan ik me niet herinneren dat meer of minder geld ook maar enige invloed op mijn geluk had.
De wereld lijkt op de rand van de afgrond te staan met een paar procent minder groei, terwijl ik me soms afvraag hoeveel goeds ons die voortdurende groei heeft gebracht. Bekeken met een benauwde westerse blik bovendien, want er zijn veel economieën in de wereld die wel groeien en zelfs met groeicijfers waar westerse cijferaars hun vingers bij zouden aflikken.
Een beetje minder onze stand ophouden geeft ook ruimte voor creativiteit, rust en ontspannen. Onbetaalbaar.
Dat betekent de angst afschudden. Paul Weelen, zanger in het Kerkraads, stuurde gisteren zijn anti-crisislied 'Floepsjieser' rond. Dat betekent zoveel als bange schijterd en hij pleit voor lef en gewoon de dingen te doen waarbij je je goed voelt.
Dat is me uit het hart gegrepen. Als schrijver voel ik me soms belaagd door sombere berichten en voorspellingen over de verpletterende overmacht van het e-book op het papieren boek, de ontlezing, uitgevers die vooral nog zouden kiezen voor risicoloze uitgaven, bezuinigingen op bibliotheken, enz. Hoe kan ik daar nog tegenin schrijven?
Maar gelukkig ben ik te eigenwijs om weg te glijden in schijtlijster-gedrag en in een hoekje de klappen af te wachten.
Ik zie mezelf meer als een vogel die soms knalhard tegen de ruit met dreigende teksten aanvliegt, voor dood neerstort, versuft opkrabbelt en toch weer met een eigen lied verder vliegt.
Het wordt tijd dat de creacratie terrein verovert op de plutocratie. In de klassieke oudheid vertegenwoordigde een 'talent' een grote geldwaarde.
Een prachtig symbool van een voorhoede-overwinning staat al zeker twintig jaar ingelijst in mijn werkkamer. Het oude Franse 50 francs-biljet met 'Le petit prince' van Saint-Exupéry vond ik destijds al de terechte bekroning van de verbeeldingskracht.
Website Paul Weelen, met liedje Floepsjieser
